(Dit is het tweede deel van een blog over het schorsen van kerkelijke leiders. Klik hier voor het eerste deel.)

Wanneer iemand hetheeft over kwesties die in onze tijd gevoelig zijn, dan spreekt men zijn “ongerustheid”uit. Men is bezorgd over de ontwikkeling en maakt zich zorgen over wat erplaats vindt.
Mijn vraag is:waarover maakt men zich zorgen? Wat voor schade kan er aangericht worden doorde issue die nu speelt?
Die vraag wordtnauwelijks gesteld, maar het heeft alles te maken met hoe je handelt als iemandeen weg op gaat waarvan je je twijfels hebt of kunt hebben.
Wat zijn mogelijkeredenen voor bezorgdheid? Ik heb een paar kunnen bedenken:

Eén reden zou kunnenzijn dat, wanneer iemand verkeerde theologische of bijbelse gedachten enprincipes op na houdt, hij of zij schade aanricht aan zichzelf of de (nabije)omgeving. Het kan zijn, bijvoorbeeld, dat je denkt dat ouders een belangrijkebron van troost missen wanneer ze hun kinderen niet dopen. Of dat ongehuwdsamenwonen ongezond is voor de betrokkenen en de omgeving. Je kunt vinden dat het beter is vooreen persoon wanneer hij of zij bekend is met de hele waarheid oververschillende zaken in het leven. Daarom is een persoon gebaat bij een evenwichtige visie op, b.v., Gods genade en Zijn toorn.
Stel dat dat je zorgis. De “gezondheid” van de persoon en de omgeving. Wat is nou de beste manierom die zorg weg te nemen (voor zover dat kan, uiteraard)? Niet door teschorsen, afzetten, buiten de gemeenschap te plaatsen, zou ik denken. Je zoudan niets anders willen dan de persoon bij je houden, om hem of haar tehelpen en ondersteunen, ook (en misschien zelfs juist) wanneer hetmisgaat omdat de persoon volhardt in zijn dwaling.

De tweede bron vanzorg ligt verder weg, in de eeuwigheid. Je zorg zou kunnen zijn dat, wanneeriemand vals denkt of leeft, hij of zij het risico van de eeuwige hel loopt.Dat kan een oprechte zorg zijn. Wie zou er aan willen denken dat zijn partner,kind, ouder of vriend in de hel terecht komt? Jezus heeft duidelijk gezegd, “dewaarheid zal je vrij maken”. Wanneer iemand de waarheid niet kent, of juistontkent, dan komt de (eeuwige) vrijheid in het geding.
Maar ook als dit jezorg is, dan blijft de vraag of het buiten de gemeenschap plaatsen de goederespons is. Nu gaat het niet alleen om de gevolgen voor het leven hier opaarde, maar om het leven in de eeuwigheid. Ook hier zou je, denk ik, er allesaan (willen) doen om de persoon bij je te houden en vermanend en corrigerendbezig zijn zodat dat gevaar ontlopen kan worden.

Een derde reden is logischen praktisch. Als iemand Minister is, of werknemer bij Coca-Cola, of lid vaneen tennisvereniging, dan mag er redelijkerwijs van hem of haar verwacht wordendat hij of zij zich aan de doelstellingen, normen en waarden en regels van dieorganisatie houdt. Op het moment dat iemand de regels van het tennisspel wilveranderen en dat zodanig probeert dat het spel van anderen verstoord wordt,dan moet hij geroyeerd worden. Je “zorg” is dan voor het gezonde voortbestaanvan de organisatie. Een oprechte zorg.
De vraag is of dezezorg in de kerk thuis hoort. Jezus zegt: “wie zoekt, zal vinden”, en“Wanneer ik van de aarde omhooggeheven word, zal ik iedereen naar mij toe halen”.“De Geest is uitgestort over alle mensen”. God “wil dat alle mensen worden gered en de waarheidleren kennen”.
Zoude kerk iemand uit moeten sluiten? Komt dat overeen met de houding van Jezus?Volgens mij is de bijbel helder dat mensen zichzelfkunnen uitsluiten, God doet dat niet.Nooit.

Delaatste reden die ik kan bedenken is die van de gehoorzaamheid. Je gelooft datde bijbel zegt dat de kerk, onder bepaalde omstandigheden, iemand uit moetsluiten. Wanneer die omstandigheden zich voordoen, dan moet je, uiteraard metalle mogelijke zorg, toch die stap zetten. Je “zorg” in dit geval is dat jijzelf (of de kerk) ongehoorzaambevonden zal worden.  Ongehoorzaamheid kan nadelige gevolgenhebben voor het leven van de kerk (zie reden één). Ongehoorzaamheid zou ook totde straf van de eeuwige hel kunnen leiden (zie reden twee).
Ookin deze gevallen dan, is de houding die bij reden één en twee omschreven is,van toepassing. Maar dan niet zozeer op de persoon in kwestie, maar op jezelf (of de kerk). Je blijft ingemeenschap met elkaar, op zoek naar de waarheid en de liefde.

Totslot:
Hetzal duidelijk zijn dat ik geen voorstander ben van het schorsen en afzettenvan kerkelijke leiders, wanneer het gaat om theologische kwesties.
Ik pleit ervoor dat men meer doet dan alleen reageren op de hetehangijzers van onze tijd. Probeer achter te komen waarom deze dingen zogevoelig liggen, wat dat zegt over ons, over de tijd waarin we leven, over Godswerk met en in kerk en wereld. En bedenk hoe mensen over 500 jaar onshandelen zullen beoordelen.
En ik zou heel graag willen horen wat men bedoelt wanneermen een “zorg” uitspreekt. Wat voor een zorg is het? Waar gaat het over? Aangenomendat het een terechte zorg is, hoe gaan we ermee om? Hoe laten we de liefde vanChristus haar heilzame werk doen?

Gedachten genoeg. Actueel genoeg. Jullie gedachten?